Kolb in de metro-praktijk

Dus… Van de luchthaven naar het appartement. Met de metro. Waar een kaartje voor nodig is. Tot zover de abstracte begripsvorming. Actief uitproberend een kaartje gekocht, met daarop two titles: één voor Carla, één voor mij. Afrekenen. Bliepen. En met behulp van een beambte ontdekken dat we het niet goed gedaan hadden. Een kaartje per persoon, geen twee personen op één kaartje. Reflectief observerend al pratend ontdekt dat title dus kaartje betekent, voor een bepaalde tijdsduur. En dat we de terminologie nog niet helemaal begrijpen.

Daarna nog verschillende keren voor de automaat gestaan. Steeds meer geleerd. Over hoe de kosten zijn opgebouwd. Gezien dat er een knopje is om de automaat in Engels te zetten, wat toch praktischer leest dan Portugees. Ontdekt dat je losse kaartjes toch ook wel kunt laden op je 24-uurs kaart, maar dat het dan maar voor één enkele reis.

Zo zijn we de afgelopen dagen meerde malen langs de automaat gekolbt. En iedere keer snappen we hem beter. Sterker nog: ik denk dat we hem nu helemaal door hebben. Abstract begrip compleet? Jammer: morgen weer naar huis. Vol met zinloze kennis over kaartjesautomaten in de stad Porto. Ach…. Omdat het kan een foto van een kerstbal op de trap van de metro.

img_8986-1

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *