Blended Learning Essentials: Getting Started

In het kader van “ik heb het nog niet druk genoeg” heb ik me (over)moedig ingeschreven om deel te nemen aan de MOOC “Blended Learing Essentials: Getting Started“, bij de University of Leeds. Morgen gaat hij officieel van start Vandaag mijzelf voorgesteld aan mijn medestudenten. Een ruime 600 berichten staan op het voorstel-forum. Dus het klasje lijkt me wat groter dan ik gewend ben. Ik kan geen link naar mijn voorstelberichtje maken, maar voor nieuwsgierige lezertjes hieronder een screendump.

Schermafbeelding 2016-03-06 om 16.34.55

Bezoek innovatieve school

Dat was leuk! En leerzaam. Wat me het meest is opgevallen: UniC is een school waar ik me thuis voel. Ik zou er zo aan de slag willen als docent! Misschien toch eens een eerstegraads bevoegdheid overwegen?  Ik vond de sfeer heel prettig en iedereen die ik gesproken heb (leerlingen, leraren en TOA’s) vriendelijk en toegankelijk. En kritisch, open over de worstelingen die er uiteraard ook zijn.

In een eerder bericht schreef ik dat ik deze eeuw nog geen middelbare school van binnen gezien had. Wat ik vandaag ervaren heb, lijkt dan ook weinig op wat ik gewend ben van mijn eigen middelbare scholen. Van mijn bezoek wilde ik vooral leren hoe een middelbare school van nu eruit kan zien. Hoe de leerlingen op doorstuderen op het hbo of de universiteit worden voorbereid. En of motivaktie werkt in de perceptie van leerlingen: of het hen helpt zichzelf te leren kennen en overwogen keuzes te maken voor hun profiel en niveau.

Om met motivaktie te beginnen: ik sprak leerlingen die allemaal over minimaal één van hun motivaktieprojecten vol passie konden vertellen en duidelijk veel plezier in dat project gehad hadden. En nee, niet ieder project was even nuttig of leerzaam en niet ieder groepslid stopt evenveel energie in het project. Voor mij hoort dat bij proberen en bij leren. Dus bij motivaktie. Het presenteren voor de groep is leerzaam en reflecteren op hoe het project uitgevoerd is, ook. Tijdens de uitvoering geven de leerlingen elkaar, onder begeleiding van de mentor, tips en tops en achteraf krijgen ze een gezamenlijke beoordeling. Waar doet met dat aan denken? Oh ja: een proftaak! Het grote verschil is dat het eigenaarschap bij motivaktie fundamenteel anders is. De leerling bedenkt zelf wat hij wil met zijn groep. Daarmee is het een stuk opener dan de casussen die wij aanbieden. En wij moeten ook nog het tempo hoog houden en het ritme strikt: er zijn maar beperkt dagdelen op het laboratorium beschikbaar. Voor die tijd moeten alle praktijkplannen zijn goedgekeurd. En eventueel herkanst. Daarna moeten we een assessment afnemen en het verslag beoordelen. Dus het ritme is bepaald, strak als een metronoom. Samen leidt dat er volgens mij toe dat onze studenten bij een proftaak als snel het gevoel hebben dat ze uitvoeren wat wij voorschrijven. En waarbij wij in de toetsing meer neigen naar toetsen van opgedane kennis, dan kijken naar wat ontwikkeld en geleerd is en hoe is toegepast wat studenten op andere momenten al geleerd hebben. Nu ik dit opschrijf moet ik denken aan de verzuchting van een docent die ik vorige week sprak: “Als ik niet hoefde te beoordelen, was mijn werk een stuk leuker.” Een aantal jaren terug was er de postbus 51 campagne “Drank maakt meer kapot dan je lief is”. Misschien is het anno 2016 tijd voor de docent-equivalent “Beoordelen maakt meer kapot dan je lief is”?

Het bezoek ging toch over innovatie? Ja. Officieel wel. Ik heb ook voor UniC gekozen omdat er een docenten zijn die bijvoorbeeld werken met flipping the classroom (http://www.jelmerevers.nl/category/flippingtheclassroom/) of die screencasts maken met to he point uitleg van wiskundeonderdelen (http://wiskunjeleren.nl). Vormen van innovatie. Waarbij overigens de kanttekening lijkt dat deze innovatie meer vanuit individuele docenten komt die dit vanuit passie doen, dan dat het komt vanuit school met een goede facilitering.  En dat is natuurlijk in onderwijsland geen nieuw of uniek geluid. Helaas. De echte innovatie zit volgens mij in het hele onderwijsmodel. Leren in domeinen (75 leerlingen) en groepen daarbinnen (maatjescirkels). Veel lesuren waarin leerlingen zelf kiezen wat ze willen doen en zich daarvoor inschrijven. Kleinschaligheid, waardoor de docenten van een leerjaar weten wie ze in de klas(sen) hebben en zo hun leerlingen echt kunnen volgen. En dus zoveel als mogelijk maatwerk kunnen leveren. Sociale innovatie, in plaats van technocratische. Al wordt, op last van de overheid, van iedere leerling wel bijgehouden waar hij is, voor ieder lesuur.  Bureaucratie? Of levert het ècht iets op?

En dan het gebouw. Een passend gebouw, zonder bel die ieder lesuur klinkt. Een middelbare school van nu. Ruimtes afgestemd op het onderwijs(model). Dus: heel veel werkruimtes. Waar ook rust heerst en waar ook echt gewerkt wordt, zelfs op de laatste schooldag voor de vakantie. Waar je elkaar kan verstaan (als er gepraat mag worden) en waar je met je groepje kan zitten. Waar je als docent doorheen kan lopen en je leerlingen als vanzelf ontmoet.

Ik heb ook nog een kort kijkje in een les genomen. De leerlingen waren daar aan het lezen. En tot ik binnenkwam en begon te fluisteren met mijn tourguide waren ze daar stil mee bezig.  Nadat de docent vroeg of iedereen klaar was met lezen en het antwoord ontkennend was, gingen ze daar weer mee verder. Met mij aan de andere kant van de deur. De inleiding naar deze activiteit en het vervolg heb ik gemist, maar de werkvorm zou kunnen zijn “lees dit en kijk of je het begrijpt, stel je vragen en ga er dan mee aan de slag” Door dat te faciliteren, help je wellicht studievaardigheden te ontwikkelen. Flip the book in the classroom! Misschien is op deze manier georganiseerde instant-hulp bij het leren van nieuwe stof wel een voorwaarde om tot ouderwets lezen te komen? Een experimentje waard bij bijvoorbeeld levende chemie volgend schooljaar.

Quotes van de dag (vrij weergegeven):

  • “Er wordt hier bijna nooit een leerling eruit gezet. Dus als dat een keer wel gebeurd, is het ook echt meteen een ding.“
  • “Er was een keer een leraar die er op stond om met meneer en U aangesproken te worden. De hele klas weigerde dat.”
  • “Een goede leraar heeft respect voor je, en benadert je niet van bovenaf.”
  • “Ik heb voor deze school gekozen omdat het goed voelde. Op een andere school waar ik ben wezen kijken, had ik het gevoel dat ze je vooral vol met kennis wilden stoppen.”

Kortom: het was een mooie dag! Moeten blogberichten eigenlijk kort zijn?

Bezoek UniC Utrecht: voorbereiding

Net de website van UniC (en ontdekt dat mijn schrijfwijze van de naam tot nu toe fout was ;)) uitgebreider bekeken. Zitten mijmeren over wat ik te weten wil komen. Belangrijkste is voor mij de sfeer proeven en een indruk krijgen hoe de eigenheid die duidelijk in de visie verwoord is, gestalte krijgt in het curriculum. Inclusief de selectie en begeleiding van docenten.

En na de feedback (ontwerpidee deel 2)

Met dank aan de groep die feedback gegeven heeft, door te schrappen, schuiven, aan te vullen en te structureren. Zie hoe mooi het geworden is! Orde in de chaos. En: fijn dat jullie het een inspirerende vraag vonden.   IMG_6571

Was je er vandaag niet bij en wil je nog iets kwijt rondom “hoe maak je toetsen leuk?”, reageer dan op deze post.

SCRUM

Spoedcursus SCRUM gehad. Zou ik dan straks met mijn hippe ICT-vriendjes mee kunnen praten? Ik ben benieuwd wat werken volgens deze methodiek me gaat opleveren. Met de verschillende kwaliteiten van MAM (Marjolein, Amber en Melinda) verwacht ik in ieder geval dat we elkaar gaan versterken.

Welkom

Welkom op mijn blog, die ik bijhoud voor mijn Master Leren en Innoveren (MLI, vandaar de naam mli-blog) bij Fontys Hogescholen. Deze opleiding is verdeeld in zes zogenaamde leerarrangementen. Voor het tweede leerarrangement “Uitdagend ontwerpen” is de opdracht om een blog bij te houden. Waarschijnlijk is dat leuker als er ook lezers zijn, dus ik ben blij dat je dit leest! Ik schrijf deze post aan de vooravond van de start van dit leerarrangement. Derhalve heb ik nog niet heel veel zinnigs te melden. Aangezien het kalenderjaar 2016  net gestart is, sluit ik af met jou als (hopelijk trouw blijkende) lezer het beste te wensen voor 2016. Onderstaande vuurwerkmandala is trouwens door mij ontworpen, op basis van een zelfgemaakte foto.

KLEIN_IMGP4916_2016_0101vuurwerk2016