Taartmodel

Treetje voor treetje de trap op. Zo loop je naar de volgende verdieping. Op die manier kan je ook een leerproces “trappen”, door per tree aan te geven van wat je van een student verwacht. Alleen werkt het dus niet zo voor schriftelijk rapporteren. Als een student en goed doel in de inleiding kan formuleren, betekent dat nog niet dat hij ook goed is in het in eigen woorden beschrijven van de casus. Of dat de leeswijzer mooi en vloeiend is. Er is ook geen trap te maken van de verschillende onderdelen die met schrijfvaardigheid te maken hebben, zoals grammaticaal correct schrijven, zakelijk schrijven of schrijven afgestemd op de doelgroep. Dus voor mijn herontwerp heb ik geen trapmodel gemaakt, maar vandaag vol trots het taartmodel gepresenteerd! Verdeeld in een prachtige eta­gère met ruimte voor drie taarten: de taalvaardigheidstaart, de verslagleggingstechnische taart en de feedbacktaart.

taartbodem

Als een student alle taartpunten op voldoende niveau beheerst, is het als lezer smullen van een goed verslag!

Tuterdetuut

Feedback is een cadeautje. Desalniettemin geeft het  uitpakken daarvan  op dit moment ook een boel stress bij mij. Side-effect, zullen we maar zeggen. Vandaag veel feedback gehad (dank Marjolein, Amber, Melinda, Marian en Adriaan: samen MAMMA). Cadeautjes in de vorm van goede vragen. Denkrichtingen. Ideeën. Overwegingen. Nu dus gaan uitpakken. Het papier van het cadeau scheiden. De mooie strikken weggooien. En dan kijken welke cadeautjes ik mee kan kan nemen. Welke ik mee wil nemen. En als ik ze mee kan en mee wil nemen, nadenken over hoe dan?????

Voorlopig ben ik wel tevreden met mijn aanpak om te gaan pecha-kucha’en prototypen. Omdat het voor mij manieren zijn om grip te krijgen, doordat ik mijn gedachten kan ordenen. Volgende week na de presentatie krijg ik vast weer veel cadeautjes! Toch voelt het nu anders als de week voor mijn verjaardag in mijn kindertijd.

Hoe gaat het ermee?

Chaos. Dat is volgens mij het beste woord om de status te beschrijven. Een document wat de achtergronden voor mijn herontwerp verkend, op basis van interne documenten. En met een stapel literatuur, mooi geprint in een mapje. Het merendeel heb ik zelfs al gelezen. Een mindamp met wat losse flodders. Donderdag wat zitten “prutsen” op een prototype, omdat dat helpt om mijn gedachten te ordenen. Dus dat is er ook nog. En een collega die daar wel enthousiast op reageerde. Morgen maar weer verder bouwen, vandaag nog twee artikelen lezen en ondertussen erop vertrouwen dat het in mijn hoofd vast wel allemaal in elkaar klikt.

voortgangPNG

Blended Learning Essentials: Getting Started

In het kader van “ik heb het nog niet druk genoeg” heb ik me (over)moedig ingeschreven om deel te nemen aan de MOOC “Blended Learing Essentials: Getting Started“, bij de University of Leeds. Morgen gaat hij officieel van start Vandaag mijzelf voorgesteld aan mijn medestudenten. Een ruime 600 berichten staan op het voorstel-forum. Dus het klasje lijkt me wat groter dan ik gewend ben. Ik kan geen link naar mijn voorstelberichtje maken, maar voor nieuwsgierige lezertjes hieronder een screendump.

Schermafbeelding 2016-03-06 om 16.34.55

Trapmodel, eerste opzet

Net een tijdje “geprutst” aan een trapmodel voor mijn herontwerp. Vooral de scope van mijn opdracht ingekaderd. De leerlijn professionele communicatie is breed en ik heb me beperkt tot het onderdeel verslaglegging. Wel de overige onderdelen benoemd, om de context inzichtelijk te houden. Daarna uit mijn hoofd een eerste poging ondernomen om de traptreetjes te vinden. Per onderdeel van het verslag. Ze staan nu nog naast elkaar, omdat ik nog niet weet hoe de losse onderdelen samen een trap gaan vormen. Binnen ieder onderdeel ontstaat wel een trapje. En met een beetje mazzel lijnt dat trapje ook nog met de rubric die we al hebben!. Het beschrijven van de treetjes is wel anders als een beschrijving van het beoogde resultaat. Voor het hoofdstuk theoretische achtergrond, bijvoorbeeld, moet een student eerst kunnen selecteren welke onderdelen hij op wil nemen in de TA. Dit is anders dan een rubric met “het merendeel van de theorie is uitgewerkt”. En wel een mooi voorbeeld van een traptrede: als je nog niet weet wàt je wil gaan beschrijven, is het moeilijk om de vervolgstappen te maken.Schermafbeelding 2016-03-05 om 18.08.03

 

Al met al zou het wel een een Escher-achtig geheel kunnen worden. Allemaal trapjes die met elkaar in verbinding staan. Het is weer eens iets anders als Jheronimus Bosch.

Curriculum-analyse- deel A,B,C

Hier is hij dan: mijn curriculumanalyse van de opleiding Chemie van Avans Hogeschool. Gepeerassesst door Amber en Martine. Waarvoor dank en hulde! Sommige onderliggende documenten zijn met een wachtwoord beveiligd. Laat het mij even weten als je die wachtwoorden weten wilt.

Ben ik zelf tevreden over deze curriculumanalyse? Redelijk. Het was een behoorlijk ei om te leggen. Er is heel veel feitelijke informatie, die soms bias gaf met de informatie in mijn hoofd. In een aantal iteraties is het uiteindelijk wel gelukt om de feitelijkheid te zoeken, vinden en beschrijven. En wellicht ook daardoor heb ik het idee dat ik net op de verkeerde grondtoon zit en “iets” mis. Deels heb ik dit ondervangen door een paragraaf met opvallende zaken op te nemen: observaties die ik niet kwijt kon in de hokjes van Van den Akkers spinnenweb-model. En zo heb ik die observaties gedocumenteerd, zodat ze niet per se nutteloos geweest zijn.

Hoe ik het” iets” wel had kunnen vinden? Door bottum-up vanuit de onderwijsdocumentatie te gaan werken en te analyseren of wat daar feitelijk opgeschreven is (en derhalve een vorm van geïmplementeerd curriculum), ook strookt met de visie van Avans Hogeschool en het beleid van ATGM. Met zoveel vakken (stuk of 90) is dat binnen de gegeven tijd  niet te doen. Ik heb nog overwogen om een steekproef te nemen. En ook dat niet gedaan, omdat de LA2-trein doordenderde. Dezelfde bottum-up benadering had ik ook toe kunnen passen op de periode-evaluaties, door systematisch over de vakken heen te kijken of er knelpunten ervaren worden. Volgens mij weten we veel over hoe studenten de vakken ervaren op micro-niveau en weten we dat het in het algemeen wel goed zit door de resultaten van de NSE (meso-niveau), maar missen we het stukje daartussen: onze eigen verbinding tussen het micro-niveau en het meso-niveau. Daarnaast hoeft de perceptie van de student nog niks te zeggen over de interne consistentie, dus de samenhang tussen het bedoelde en geïmplementeerde curriculum. Tot zover wat stof tot nadenken.

Het lijkt nu buiten even minder nat, dus ik ga hardlopen en me daarna storten op mijn herontwerp voor de leerlijn professionele communicatie. En inderdaad…. Uit de curriculumanalyse komt die leerlijn niet per se als zwak punt naar voren. En toch is er veel verbetering mogelijk: daar zijn collega’s en ik het over eens. En studenten ook. Weer zo’n “iets”.

Helderheid

Vandaag (onder andere) gewerkt aan het formuleren van een doel voor mijn herontwerp van de leerlijn professionele communicatie. Enerzijds keuzes gemaakt om  te versimpelen en te begrenzen. Exit Engels it is. En ik ga me richten op de èchte angel van de leerlijn, het schriftelijk rapporteren. Meeloopcollega Carla deelt, net als iedereen die ik tot nu toe gesproken heb hierover, mijn mening dat hier een slag te slaan is. En waar moet die slag dan toe leiden? Helderheid. Helderheid voor studenten, zodat ze weten wat er op dit gebied van hun verwacht wordt. En helderheid voor mijn collega’s, zodat zij weten wat er op een bepaald moment in de studie van een student verwacht kan worden op het gebied van schriftelijk rapporteren. Hoe ga ik die helderheid ontwerpen? Dat weet ik nog niet precies. Diagnostische toetsing faciliteiten, zodat een student helder krijgt waar hij staat lijkt me een goed ingrediënt. Goede oefeningen ook. Deliberatie practice als uitgangspunt: dus de student veel laten oefenen. En zoals ik er nu naar kijk, onderzoeken of de scheiding tussen de summatieve beoordeling en feedback op basis van een persoonlijke mening wellicht scherper kan. Later deze week ga ik me storten op de trapmodellen.

____________heid
_______der
hel

LOMTOM (les op maat, toets op maat)

Ontwerpbureau Mandarijn presenteert vol trots het LOMTOM-model (Les Op Maat, Toets Op Maat). Kenmerkend is dat na een prikkel (om iedereen bij de les te krijgen), het activeren van de voorkennis en een korte instructie een toets wordt afgenomen. Op basis van het resultaat van deze toets worden de leerlingen in verschillende groepen verdeeld. Voor iedere groep zijn andere leeractiviteiten, met andere leerdoelen (minimum, basis, alles en meer). Daarna volgt een eindtoets op het gevolgde niveau.

Ben ik geflipt?

College over ICT en onderwijs gehad. De grote vraag die ik heb: ben ik nou geflipt? En dan bedoel ik niet mijn classroom. Maar de negatieve, persoonlijke variant.  Oftewel: raar, zonderling, volgens het gratis woordenboek van Van Dale.

img_0561.jpg

Weer veel ICT-tools voorbij horen komen. Leuk voorzien van een toelichting waar in het onderwijsproces je de tools kunt inzetten. Dus bijvoorbeeld Socrative om interactie te krijgen. Prezi om te presenteren. Filmpjes om de classroom te flippen. In de betekenis van omkeren, dus de tijd in het klaslokaal gebruiken om studenten te laten oefenen in plaats van instructie te geven. Zeker bij dat laatste voel ik me een geflipt figuur. Omdat ik denk dat het principe (de tijd in de klas gebruiken om te oefenen, instructie buiten de les) prima kan zonder filmpjes. Bijvoorbeeld met een boek, waarbij studenten de opdracht krijgen om voor de les de stof door te nemen. En er in een werkcollege mee aan de slag gaan. Kortom: wat is het vernieuwende aan de mogelijkheden? Flippen kon al zonder al te veel gedoe sinds de uitvinding van de boekdrukkunst. En wellicht ben ik een arrogante docent. Maar ik denk dat ik effectief college kan geven. Door een goed en duidelijk verhaal te vertellen. Te reageren op de (non)verbale signalen uit de klas. Door in dat verhaal interactie in te bouwen. En oefeningen. Waarbij ik dan ouderwets rondloop en kijk of studenten met de opdrachten uit de voeten kunnen. Waar nodig individueel help. Of plenair uitleg. Mijn tempo aanpas aan wat er gebeurd in de klas. Aan de omstandigheden, zoals les op vrijdagmiddag om 16:30 of dinsdagochtend om 8:45. In contact met mijn studenten. En bij dat college gebruik ik soms (ICT-)tools, omdat ze op dat moment passend zijn.

Flippen staat volgens Van Dale ook voor diep teleurgesteld worden. En dat ben ik op dit moment. Graag had ik een of twee voorbeelden gezien van de inzet van ICT in het onderwijs, waarmee leerdoelen bereikt werden die niet, of veel moeilijker, bereikt kunnen worden zonder die inzet van ICT. Vanuit een visie. Met onderbouwde keuzes. De inzet van ICT omdat het wèrkt, niet “omdat het kan”. Zodat ik echte meerwaarde gezien had, in plaats van wéér veel tooltjes om iets te bereiken dat ook op een heleboel andere manieren bereikt kan worden. En natuurlijk snap ik dat afwisseling in werkvormen belangrijk is. En dat studenten van nu meer gericht zijn op beeld dan op tekst (al lees ik zelf liever dan dat ik een filmpje kijk, omdat ik bij lezen veel eenvoudiger mijn eigen tempo kan bepalen). Maar. Ik denk ook dat het nog wel even duurt voor de artikelen in, pak ‘m beet, Science geen artikelen meer zijn, maar filmpjes. En voorlopig zijn het nog wel deze artikelen die onze studenten nodig hebben om hun werk te kunnen doen. En dan komen een visie en bijbehorende keuzes weer om de hoek kijken. Naast geflipt voel me nu ook een cynische zeurpiet. #ach #beterdanzwartePiet

En om het flippen compleet te maken: wist U dat in de betaalde versie van de Dikke van Dale het lemma “geflipt”  andere resultaten en uitleg geeft? Vandaag ga ik voor de gratis versie. Liever raar en zonderling dan mislukt ondanks grote beloften.

Schermafbeelding 2016-02-22 om 21.07.27