Kolb in de metro-praktijk

Dus… Van de luchthaven naar het appartement. Met de metro. Waar een kaartje voor nodig is. Tot zover de abstracte begripsvorming. Actief uitproberend een kaartje gekocht, met daarop two titles: één voor Carla, één voor mij. Afrekenen. Bliepen. En met behulp van een beambte ontdekken dat we het niet goed gedaan hadden. Een kaartje per persoon, geen twee personen op één kaartje. Reflectief observerend al pratend ontdekt dat title dus kaartje betekent, voor een bepaalde tijdsduur. En dat we de terminologie nog niet helemaal begrijpen.

Daarna nog verschillende keren voor de automaat gestaan. Steeds meer geleerd. Over hoe de kosten zijn opgebouwd. Gezien dat er een knopje is om de automaat in Engels te zetten, wat toch praktischer leest dan Portugees. Ontdekt dat je losse kaartjes toch ook wel kunt laden op je 24-uurs kaart, maar dat het dan maar voor één enkele reis.

Zo zijn we de afgelopen dagen meerde malen langs de automaat gekolbt. En iedere keer snappen we hem beter. Sterker nog: ik denk dat we hem nu helemaal door hebben. Abstract begrip compleet? Jammer: morgen weer naar huis. Vol met zinloze kennis over kaartjesautomaten in de stad Porto. Ach…. Omdat het kan een foto van een kerstbal op de trap van de metro.

img_8986-1

Go? Go!

Ik was dus zeg maar een beetje vergeten om een go te vragen voor mijn taartmodel. Oepsie. Vandaag nog maar even formeel gedaan dus. En zowaar was Amber van Poppel mijn getuige: ik heb een GO 🙂 En een nominatie voor het beste ontwerp. Een van de zes van mijn klas. Nu hopen dat ik op basis van deze voordracht ook door de docentselectie kom en dan mag gaan presenteren op de lectoraatsdag. Een mooie kans om meer feedback te krijgen op waar ik mee bezig ben. Gogogogogogogo?

LOMTOM (les op maat, toets op maat)

Ontwerpbureau Mandarijn presenteert vol trots het LOMTOM-model (Les Op Maat, Toets Op Maat). Kenmerkend is dat na een prikkel (om iedereen bij de les te krijgen), het activeren van de voorkennis en een korte instructie een toets wordt afgenomen. Op basis van het resultaat van deze toets worden de leerlingen in verschillende groepen verdeeld. Voor iedere groep zijn andere leeractiviteiten, met andere leerdoelen (minimum, basis, alles en meer). Daarna volgt een eindtoets op het gevolgde niveau.

ASSURE-model

Hieronder de uitwerking van de laatste opdracht voor in de eerste les. De opdracht was: “Review samen het wat (soort doelen/ inhouden), het hoe (principes mbt leren) en de methode (ontwerpen) in een post op je blog”. De opdracht heb ik samen met mijn Avans Hogeschool collega Anco Scheepers uitgevoerd. We hebben gekozen voor het ASSURE model. We hebben onze review gebaseerd op de onderstaande twee websites:
http://www.utm.edu/staff/grakes/750/750assuremodel.html
http://www.instructionaldesign.org/models/assure.html

Onze review
Het assure-model is toepasbaar op verschillende leerdoelen en inhoudsgebieden. Het model is linear.

Het onderliggende principe van het assure-model is differentiëren: de analyse-stap (de A in Assure). Ken uw leerling is het motto: de docent heeft de plicht om alle (en dan ook echt àlle) leerlingen maximaal te ondersteunen in hun individuele leerproces. Bij de vervolgstappen in de ontwerpmethode, is het uitgangspunt de door-en-door gekende en gedefinieerde leerling.

De eerste vervolgstap is het stellen van doelen en criteria (de S in aSsure, van state objectives).

De twee volgende stappen hangen nauw samen: selecteer het leermateriaal (de s in asSure van select media and materials) en daarna beschrijf hoe ze gebruikt gaan worden (de u in assUre van utilize media and materials).

In de volgende stap wordt de leerling voor het eerst actief betrokken: hij gaat aan de slag met het leermateriaal (de r in assuRe van require performance). In deze fase krijgt de leerling feedback op zijn leeractiviteiten en mag hij hierop reageren. Uiteindelijk weet de leerling dat hij de “correct response” gegeven heeft, door de feedback.

In de laatste stap wordt gecontroleerd of de leerling de in de tweede stap gestelde doelen en criteria behaald heeft (de e in assurE van evaluate).

Mijn persoonlijke noot

Boeiend aan het model vind ik dat er begonnen wordt met kijken naar de leerling. Het uitgangspunt dat je er als leraar voor iedere leerling moet zijn, spreekt me aan. Mijn (vooringenomen?)  indruk is dat er in de meeste modellen vooral gedacht wordt vanuit het leerdoel. Toch doet het geheel wat gekunsteld aan: ik vermoed dat er vooral voor deze volgorde gekozen is omdat er zo een mooier acroniem ontstaat dan SASURE. SASURE (dus beginnen met het doel, daarna de leerling “analyseren” en daarna materiaal selecteren etc, klinkt voor mij  logischer. Pas als je weet wat het leerdoel is, weet je immer gericht op basis waarvan  je de leerlingen moet differentiëren, teneinde ze goed te bedienen. Als je nog niet weet of het leerdoel de stelling van Pythagoras te kunnen toepassen of een nestje in de ringen maken is, is die differentiatie mijns inziens lastig te maken.