Implementatieplanning

Bezig geweest met een planning voor de implementatie van mijn herontwerp. Omdat het zo veelomvattend is heb ik een planningshorizon van vier jaar genomen. Deze planningshorizon past niet geheel toevallig nagenoeg naadloos in het plan “Curriculumontwikkeling en ICT 2016-2020” waaraan ik mee aan het schrijven ben. Dus in november 2020 is het zover: de herontworpen leerlijn professionele communicatie is voor het onderdeel Schriftelijk Rapporteren geïmplementeerd binnen mijn academie. Het plannen was nuttig: al doende werd ik me weer bewust van de complexiteit en kwam ik regelmatig op gedachten als “oh ja, dat moet ook nog”. De laatste zelfs bij het schrijven van deze post. Hier een eerste versie van mijn globale planning.

Go? Go!

Ik was dus zeg maar een beetje vergeten om een go te vragen voor mijn taartmodel. Oepsie. Vandaag nog maar even formeel gedaan dus. En zowaar was Amber van Poppel mijn getuige: ik heb een GO 🙂 En een nominatie voor het beste ontwerp. Een van de zes van mijn klas. Nu hopen dat ik op basis van deze voordracht ook door de docentselectie kom en dan mag gaan presenteren op de lectoraatsdag. Een mooie kans om meer feedback te krijgen op waar ik mee bezig ben. Gogogogogogogo?

Self-assessment

Zo. Self-assessment 0.9 is klaar. Net gemaild naar een vriendin die toevallig onderwijskundige is bij de UvT. En die daar BKO (BasisKwalificatie Onderwijs)’ed. Dus verstand heeft van zelfreflecties. Ik ben benieuwd naar haar reactie! Nu even naar de bibliotheek voor wat nieuw leesvoer (het wordt mooi weer om met een boek in de zon te zitten: http://www.omroepbrabant.nl/Meteo.aspx) en op weg daaraantoe even langs de glasbak. Het leven gaat door!

Taartmodel

Treetje voor treetje de trap op. Zo loop je naar de volgende verdieping. Op die manier kan je ook een leerproces “trappen”, door per tree aan te geven van wat je van een student verwacht. Alleen werkt het dus niet zo voor schriftelijk rapporteren. Als een student en goed doel in de inleiding kan formuleren, betekent dat nog niet dat hij ook goed is in het in eigen woorden beschrijven van de casus. Of dat de leeswijzer mooi en vloeiend is. Er is ook geen trap te maken van de verschillende onderdelen die met schrijfvaardigheid te maken hebben, zoals grammaticaal correct schrijven, zakelijk schrijven of schrijven afgestemd op de doelgroep. Dus voor mijn herontwerp heb ik geen trapmodel gemaakt, maar vandaag vol trots het taartmodel gepresenteerd! Verdeeld in een prachtige eta­gère met ruimte voor drie taarten: de taalvaardigheidstaart, de verslagleggingstechnische taart en de feedbacktaart.

taartbodem

Als een student alle taartpunten op voldoende niveau beheerst, is het als lezer smullen van een goed verslag!

Tuterdetuut

Feedback is een cadeautje. Desalniettemin geeft het  uitpakken daarvan  op dit moment ook een boel stress bij mij. Side-effect, zullen we maar zeggen. Vandaag veel feedback gehad (dank Marjolein, Amber, Melinda, Marian en Adriaan: samen MAMMA). Cadeautjes in de vorm van goede vragen. Denkrichtingen. Ideeën. Overwegingen. Nu dus gaan uitpakken. Het papier van het cadeau scheiden. De mooie strikken weggooien. En dan kijken welke cadeautjes ik mee kan kan nemen. Welke ik mee wil nemen. En als ik ze mee kan en mee wil nemen, nadenken over hoe dan?????

Voorlopig ben ik wel tevreden met mijn aanpak om te gaan pecha-kucha’en prototypen. Omdat het voor mij manieren zijn om grip te krijgen, doordat ik mijn gedachten kan ordenen. Volgende week na de presentatie krijg ik vast weer veel cadeautjes! Toch voelt het nu anders als de week voor mijn verjaardag in mijn kindertijd.

Hoe gaat het ermee?

Chaos. Dat is volgens mij het beste woord om de status te beschrijven. Een document wat de achtergronden voor mijn herontwerp verkend, op basis van interne documenten. En met een stapel literatuur, mooi geprint in een mapje. Het merendeel heb ik zelfs al gelezen. Een mindamp met wat losse flodders. Donderdag wat zitten “prutsen” op een prototype, omdat dat helpt om mijn gedachten te ordenen. Dus dat is er ook nog. En een collega die daar wel enthousiast op reageerde. Morgen maar weer verder bouwen, vandaag nog twee artikelen lezen en ondertussen erop vertrouwen dat het in mijn hoofd vast wel allemaal in elkaar klikt.

voortgangPNG

Trapmodel, eerste opzet

Net een tijdje “geprutst” aan een trapmodel voor mijn herontwerp. Vooral de scope van mijn opdracht ingekaderd. De leerlijn professionele communicatie is breed en ik heb me beperkt tot het onderdeel verslaglegging. Wel de overige onderdelen benoemd, om de context inzichtelijk te houden. Daarna uit mijn hoofd een eerste poging ondernomen om de traptreetjes te vinden. Per onderdeel van het verslag. Ze staan nu nog naast elkaar, omdat ik nog niet weet hoe de losse onderdelen samen een trap gaan vormen. Binnen ieder onderdeel ontstaat wel een trapje. En met een beetje mazzel lijnt dat trapje ook nog met de rubric die we al hebben!. Het beschrijven van de treetjes is wel anders als een beschrijving van het beoogde resultaat. Voor het hoofdstuk theoretische achtergrond, bijvoorbeeld, moet een student eerst kunnen selecteren welke onderdelen hij op wil nemen in de TA. Dit is anders dan een rubric met “het merendeel van de theorie is uitgewerkt”. En wel een mooi voorbeeld van een traptrede: als je nog niet weet wàt je wil gaan beschrijven, is het moeilijk om de vervolgstappen te maken.Schermafbeelding 2016-03-05 om 18.08.03

 

Al met al zou het wel een een Escher-achtig geheel kunnen worden. Allemaal trapjes die met elkaar in verbinding staan. Het is weer eens iets anders als Jheronimus Bosch.

Helderheid

Vandaag (onder andere) gewerkt aan het formuleren van een doel voor mijn herontwerp van de leerlijn professionele communicatie. Enerzijds keuzes gemaakt om  te versimpelen en te begrenzen. Exit Engels it is. En ik ga me richten op de èchte angel van de leerlijn, het schriftelijk rapporteren. Meeloopcollega Carla deelt, net als iedereen die ik tot nu toe gesproken heb hierover, mijn mening dat hier een slag te slaan is. En waar moet die slag dan toe leiden? Helderheid. Helderheid voor studenten, zodat ze weten wat er op dit gebied van hun verwacht wordt. En helderheid voor mijn collega’s, zodat zij weten wat er op een bepaald moment in de studie van een student verwacht kan worden op het gebied van schriftelijk rapporteren. Hoe ga ik die helderheid ontwerpen? Dat weet ik nog niet precies. Diagnostische toetsing faciliteiten, zodat een student helder krijgt waar hij staat lijkt me een goed ingrediënt. Goede oefeningen ook. Deliberatie practice als uitgangspunt: dus de student veel laten oefenen. En zoals ik er nu naar kijk, onderzoeken of de scheiding tussen de summatieve beoordeling en feedback op basis van een persoonlijke mening wellicht scherper kan. Later deze week ga ik me storten op de trapmodellen.

____________heid
_______der
hel

LOMTOM (les op maat, toets op maat)

Ontwerpbureau Mandarijn presenteert vol trots het LOMTOM-model (Les Op Maat, Toets Op Maat). Kenmerkend is dat na een prikkel (om iedereen bij de les te krijgen), het activeren van de voorkennis en een korte instructie een toets wordt afgenomen. Op basis van het resultaat van deze toets worden de leerlingen in verschillende groepen verdeeld. Voor iedere groep zijn andere leeractiviteiten, met andere leerdoelen (minimum, basis, alles en meer). Daarna volgt een eindtoets op het gevolgde niveau.